ತುಣುಕುಗಳು...

ಆಸೆ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದಡವ ಬಡಿದು
ನುಗ್ಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ, ಸೋತರೂ
ಸೋಲೊಪ್ಪದೇ, ಹೊಸ ಹುರುಪಿಂದ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತೆರಳಿ, ಹೊರಳಿ
ಮರಳುವ ಮರುಳು ತೆರೆಗಳಂತೆ


ನಿರಾಸೆ

ನಾಜೂಕಾಗಿ ನೇಯ್ದ ನುಣ್ಣನೆಯ
ಗೂಡೊಳಗೆ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು
ಹಗಲಿರುಳು ಕಾವುಕೊಟ್ಟು
ಇನ್ನೇನು ಮರಿ ಹೊರಬರುವಾಗ
ಮೊಟ್ಟೆ ಹಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಸೇರಿದಂತೆ

ನಿರೀಕ್ಷೆ

ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯ
ಕೊನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದವ
ಹೊರಬಂದು, ಬರೆದ ಉತ್ತರ
ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ ಎಂದು ಚಡಪಡಿಸಿ
ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರತಿ ಹಾಳೆಯನ್ನೂ
ತೆರೆತೆರೆದು ಹುಡುಕಾಡಿದಂತೆ


ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ತುಣುಕುಗಳು....

-ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ.

ಹಿಡಿ ಹಿಡಿದಷ್ಟು ಸೋರುತಿದೆ ಕಾಲ...

ಬೇಕಿಲ್ಲ-
ಕಾಣದ ಸಂಕೋಲೆ-
ಗಳ ಹಿಡಿದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಡೆ
ನಡೆದು ನಡುವೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ
ನೋಡಿದರೂ ಏನೊಂದೂ ಕಾಣದ
ಆ ನನ್ನ ಭೂತಗಳು

ಸಾಕಾಗಿದೆ-
ಮುಂದಿರುವ ನಿನ್ನ-
ನಿನ್ನೆಗಳ ನನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಹುಸಿನಕ್ಕು ನಗಿಸುತ ಸವೆದ ಆ
ದಾರಿಗಳೇ ಮತ್ತೆ ತಿರು ತಿರುಗಿ
ನನ್ನ ಭವಿತವ್ಯದಲೂ ಕಾಡುವುದು

ಹಿಡಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ-
ಗುಟುಕು ಉಸಿರ ಹಿಡಿದಿರುವ-
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನು, ನನ್ನ
ಒಳಗಿನ ನೀನು, ಕುಟುಕು
ಜೀವವ ಹಿಡಿದು ಜೋತಾಡುತಿರುವ
ನಮ್ಮ ವರ್ತಮಾನವನು...

-ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಭಾವಗಳು...

ಸುರಗಿ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು,
ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ
ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮಡಿಲೊಳು ತುಂಬುವಾಗ,
ಕಳೆದುಹೋದ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನೇ
ಕಂಪನ್ನಾಗಿಸಿ, ಉಸಿರೊಳಗೆಳೆದು, ಮತ್ತೆ
ಮನದೊಳಗೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ,
ಹುಚ್ಚು ಹಂಬಲ

**

ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯಲಿ ಕೂತು,
ಜೋರಾಗಿ ಜೀಕುತ್ತಾ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ,
ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಭೂತದಲ್ಲಿರುವೆ,
ಮಗದೂಮ್ಮೆ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನಲ್ಲಿ...
ಕಣ್ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಕಾಣುವುದು
ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ,
ನನ್ನ ಜೋಕಾಲಿ.

**

ಅತ್ತ ಸಾಗರದ ಮೊರೆತ,
ಇತ್ತ ನದಿಯ ಜುಳು ಜುಳು...
ನಡುವಿರುವ ಬಿಸಿ ಡಾಮರಿನಲ್ಲಿ
ನಾ ಸಾಗುವಾಗ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗಿ ಮುಗುಳ್ನಗಲು,
ಥಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆಯಿತು, ನಾನಿರುವುದೀಗ
ಮರವಂತೆಯಲ್ಲಿ

ಹುಚ್ಚು ಮನಸಿನ ಹಲವು ಭಾವಗಳು...

**ನನ್ನ-ನಿನ್ನ ನಡುವೆ**

ಒಲುಮೆಯ ಸಾಗರವಿದೆ
ನೋವ-ನಲಿವ ಅಲೆಗಳಿವೆ
ಮುತ್ತುಗಳ ರಾಶಿಯಿದೆ
ಆದರೂ ಅದೇಕೋ
ಒಡಲಾಳದೊಳು
ಸುನಾಮಿಯೂ ಇದೆ!
----------------------------
**ವಿಶ್ವಾಸ**

ನಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬಿಂದಿಗೆಗೆ
ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ನೀರ ತುಂಬಿದ ನೀರೆ
ತನ್ನ ಕಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು
ನಾಜೂಕಾಗಿ ನಡೆವಾಗ..
ಕಲ್ಲೆಡವಿ ಬಿದ್ದು
ಬಿಂದಿಗೆಯ ನೀರೆಲ್ಲಾ ಸೋರಿ
ಮಣ್ಣುಪಾಲು!
----------------------------
**ಪ್ರೀತಿ**

ದೇವಿಗಾಗಿ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ
ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಕಾದು
ಸುಸ್ತಾದ ಭಕ್ತ, ಕೊನೆಗೆ
ನಂದಾದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ
ಕೈ ಮುಗಿದು ಹೊರಟ
--------------------------
**ಕಾಲ**

ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ
ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯೊಳಡಗಿ ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದ
ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯೊಂದು
ಕರಗಿ ಹನಿಯಾಗಿ
ನೀರಾಗಿ ಹರಿಯಿತು.