ಹಂಗು

ಬೇಕಿಲ್ಲ ನಿನ್ನೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಹಂಗು
ಇಂದಿನ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಬದುಕಲು,
ಅಂದುಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲಾ ಇರಿದು ಕೊಲ್ಲುವವು,
ವರ್ತಮಾನದ ಪ್ರತಿ ದಿವಸಗಳು...

ಲೇಪನವ ಹಚ್ಚಿ, ತೇಪೆಯನು ನೇಯ್ದು,
ಕೀವನ್ನು ಹೀರಿ, ಗಾಯವ ಮಾಗಿಸಲು
ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಸಾಥ್ ಪಡೆಯಹೋದರೆ,
‘ಹಂಗಿನರಮನೆಗಿಂತ ಹುಲ್ಲಿನ ಮನೆಲೇಸೆಂಬಂತೆ’
ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕು ನೂಕುವವು ಕನವರಿಕೆಗಳು!

ನಿಶೆಯ ನಶೆಯೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶೀತಲ ಚಂದಿರ,
ಮನವ ಹಗಲಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿವ್ಯ ದಿನಕರ,
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಇಂಚರದೊಳಗಿದ್ದ ಸಂಗೀತ,
ಹರಿವ ತೊರೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಕಿಲ ಕಿಲ
ಎಲ್ಲವೂ ಭೂತದೊಳಗೇ ಸೇರಿ, ಸೋರಿ,
ಇಂದು ಬರಿಯ ಕಣ್ಣುರಿ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿದ್ದೇಕೋ...?!

‘ನೀನ್ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಹಂಗ್ಯಾಕೋ’ ಎಂದ ದಾಸರನ್ನೇ ನೆನೆದು
ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನ ಹಂಗನ್ನೇ ತೊರೆಯ ಹೊರಟಂತೇ...
ಚುಚ್ಚಿ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುವ ವರ್ತಮಾನದ ಪ್ರತಿ ದಿವಸಗಳು
ಮುಕ್ತಿಪಡೆಯದ ಕಟು ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗಳು....

-ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ