ಸೋಮವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 15, 2014

ನನ್ನೋರು

ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಸ ವಿಲೇವಾರಿಗೆ
ಅವನ ತಲೆಯೇ ಮಂಡೂರು!

ಬಂಧ, ಸಂಬಧಗಳೊದಗಿಸುವ ತಲ್ಲಣ,
ಸ್ನೇಹದೊಳಗಿನ ತಿವಿತ,
ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ಬೀಸುವ ಬಲೆ,
ಅವಳ ಕೊರಗು, ಅವನ ಕೊಸರು,
ತಲೆ ಕೊರೆವ ಅವಶ್ಯಾನವಶ್ಯಕ ಭವಿಷ್ಯತ್ತು,
ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ನಿನ್ನೆಯ ಭೂತವ ನೆನೆ ನೆನೆದು ಅಳು,
ಹುಸಿಮುನಿಸು, ತರಲೆ, ರಗಳೆ, ಕಡಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೊತೆಗೆ
ನೆನಪುಗಳ ತೆರೆ ಹೊರುವ ಕಸ, ಕಡ್ಡಿ, ಗುಡ್ಡೆ ರಾಶಿ....

ನನ್ನ ತರಲೆ ತರ್ಕಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ,
ಅವನ ಕಿವಿಯೇ ಮಂಡೂರು!

ಹಳೆಯ ಕಾಸರ್ಕದ ಮುಳ್ಳೊಂದು-
ಚುಚ್ಚಿ ಬಸಿದ ರಕುತ ಲೇಪಿತ ಗತ ಕಾಲದ ಕಹಿಗೆ,
ಅಳಲಾಗದ ಅಳಲಿಗೆ, ನಗಲಾಗದ ಬವಣೆಗೆ,
ಒಡಲಾಳದ ಕಿಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಿ, ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕರಟಿದ
ಕನಸುಗಳ ತರಗೆಲೆಗಳಿಗೆ

ಹೊರ ಚೆಲ್ಲುವ ನಿಟ್ಟುಸುರಿಗೆಲ್ಲಾ,
ಅವನೆದೆಯೇ ಮಂಡೂರು!

-ತೇಜಸ್ವಿನಿ.

2 ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು:

sunaath ಹೇಳಿದರು...

ಇದು ಜೀವನ. ಜೀವನದ ಅಳಲು ಕಾವ್ಯವಾಗಿ ಹರಿದಿದೆ!

Lakshmi S ಹೇಳಿದರು...

paapa bhaava :-)